|
23-12-2006 - Confused---> Back in Love..
Na een beetje een verwarrend weekend en een raar gesprek met mijn neef.. Was mijn lieve vriendje gisteren bij mij. Al zouden er ooit twijfels ontstaan dan verdwijnen die meteen bij de aanblik en van zijn lieve gezicht, het voelen van zijn sterke lijf, het horen van zijn wijze stem, en zien van zijn zelfverzekerde maar toch o zo breekbare ogen. Ik overdrijf niet als ik zeg dat ik ziels veel van hem houd en hij mijn maatje is.
Toch was deze week een beetje raar.. Te beginne met een schoolfeest waar hij vaak met zijn (o zo knappe) beste vriendin stond te dansen en zij overduidelijk meer gevoelens voor hem had. Hij mij alleen naar huis liet fietsen en verder niets meer liet horen. de volgende avond, ik die op stap een beetje geil loopt te dansen, alleen maar met andere jongens flirt..om vervolgens niets meer van me te laten horen. Later die week een gesprek met mijn neef waarin we afspraken als we 25 waren samen te gaan wonen omdat, we geen zin hebben in gezeik, jaloezie, bemoeizucht en vrijheid willen, om daarna een beetje in de war te zijn en twijfelend aan mijn relatie.
Maar gelukkig na de domme vraag of hij beloofd nooit vreemd te gaan is alles weer goed,, zijn wij nog steeds dezelfden 2 debielen, die gewoon samen horen en zoals hij het zegt : We're one
Wie was ik daar aan te twijfelen,, ik zou wel gek zijn. Hij is als een prachtige palmboom tussen alleen maar ijzige rotsen, als de zee die mij kracht geeft, me terug roept, en mijzelf leerd kennen...
na een beetje een vreemde week,, kom ik meer en meer tot het besef niet te twijfelen aan mezelf maar zeker niet aan de geen waar je het meest van houd.
Gepost door: Jori op 23-12-2006 om 17:18
|
|
19-12-2006 - Nieuw
Alle dingen die nieuw zijn, voelen op het begin een beetje vreemd. Je probeerd er maar het beste van te maken. Net als bij een nieuw jaar dat je vol met goede voornemens begint , maar waar uiteindelijk niet veel van terecht komt. Met deze gedachten in mijn achterhoofd begin ik ook aan dit weblog. Veel mensen zullen het niet zo intressant vinden om over het leven en de gevoelens van een bijna (29-12-1990) 16 jarig meisje te lezen daarom schrijf ik hier voornamelijk voor mezelf. Om alles even op een rijtje te zetten in de soms zo grote chaos in mijn hoofd. Na vele pogingen tot een dagboek ben ik erachter gekomen dat schrijven op papier voor mij te lang duurt, typen gaat sneller en is dus een betere optie ;)
Ik zal me even voorstellen:
Mijn naam is Jori, ben bijna 16 jaar en woon in een klein (boere) dorpje dat is omringt door nog meer kleine (boere) dorpjes. De dichtsbijzijnde "grote stad" is eindhoven en licht hier 40 minuten met de bus vandaan. Ik heb een: vader en een moeder 2 geweldige ouders, een lief zusje, vrienden, en een lieve vriend waar ik heel veel van houd. Als ik dat zo even allemaal op een rijtje zie beself ik pas goed wat voor een geluk ik heb met een leven als dit. toch is het raar dat iemand zoals ik dan nog steeds soms klaagt,zeurt, scheld en boos word. Terwijl ik bijna alles krijg wat ik wil en nu al veel meer dingen heb gezien als de gemiddelde bejaarde nu. Zou het aan mij liggen of doet iedereen zo? Ik denk het laatste. Als ik zo is om mij heen kijk, zie ik veel mensen die klagen over eigenlijk helemaal niets. Daar kan ik soms heel chagerijnig van worden, terwijl ik het zelf ook doe.
Ik zweer vanaf nu dus heilig (btw ik geloof niet in een god ,maar daar heb ik het later nog wel over) dat ik zal proberen minder ontevreden te zijn met het meer dan perfecte leven wat ik nu leid!!
Gepost door: op 19-12-2006 om 16:20
|
|
|
